BOODSCHAP VOOR AL WIE DE SCÈNE BETREEDT

De scène betreed je niet met de wetten van het theater maar met de wetten van het woud:
treed op breek niet binnen leg bloot doch trek de wortels niet weg vergeet je tekst niet
in het geruis der boomkruinen je gebaren moeten helder zijn zonder te verjagen zonder      de slechten te lokken welke kleur heeft je kledij midden in het woud leer wat dienstig is voor je oriëntatie en wat je noodlottig kan worden waar zijn je metgezellen naar wie onder hen luister je naar wie luister je niet je uitrusting moet goed zijn in het kreupelhout vergeet niet waar je staat en waar je vandaan komt wanneer hij nadert schuw en vereenzaamd wat zul je de mens dan zeggen?

(Juliane von Crailsheim)

“BodyTalker vzw” transformed in 2015 into ‘LICHTERLOH vzw’, founded by Ivo Kuyl and Juliane v. Crailsheim. 

I About BodyTalker Ensemble 

‘BodyTalker’ (2009-2015) was found by Juliane v. Crailsheim in Brussels in order to develop body language on stage and to improve it through practices of dance, theatre and film. Juliane grew up in a close contact with a group of horses and there she experienced immediate, bodily communication. As a further step, she researches within “BodyTalker” this ‘knowledge’, that is written in each one’s body. Together with a group of dancers, sometimes other performers such as actors, musicians or horses, Juliane deepens into research. Through researches and creations, BodyTalker develops a way of expression that addresses perception on an instinctive level and therefore spectators with various backgrounds and surroundings. It is part of the research to present the work in different contexts (artistically and social-artistically) and countries (Belgium, Germany, Finland, Slovakia, France).

4

II VZW LICHTERLOH: een beknopte biografie

Ivo Kuyl en Juliane von Crailsheim kennen elkaar van in 2009. Ze vonden elkaar rond de noodzaak van een manier van theatermaken die gebaseerd is op research. Die lichamelijkheid centraal stelt en tegenover het huidige individualisme de noodzaak van nieuwe vormen van collectieve intelligentie wil onderzoeken. Die met beide benen in het rijk gevarieerde Vlaamse en Brusselse kunstenlandschap wil staan.

Dat leidde tot eerste samenwerkingen, resp. in 2010 (rond Julianes tekst In the heat of Paris);  in 2013 rond Blauwdruk, Pantagleize en rond de eerste aanzetten voor ARENAKLAUN tijdens een festival van de Koekelbergse Alliantie voor Knutselaars (2013) en 28,28,28…, tijdens datzelfde festival (2014). Uit dit alles ontstond het verlangen de handen in elkaar te slaan, wat in 2015 leidde tot het opgaan van Julianes VZW BodyTalker in een nieuwe VZW LICHTERLOH met zetel in Brussel.

Het Duitse “Lichterloh” is het equivalent van het Nederlandse “lichterlaaie”. We denken daarbij aan een snel om zich heen grijpend vuur, tegelijk aanstekelijk en gevaarlijk. Vuur dat van hart naar hart overspringt en het verlangen naar een andere, utopische manier van leven doorgeeft. “Vuur” past ook bij de diverse activiteiten die we met onze VZW willen ontplooien. Brandstof verzamelen (materiaal genereren) om daarmee een vuur te ontsteken dat wat het aanraakt in asse omzet en loutert (transformeren). Vuur dat in de smeltkroes van de onderzoeksruimte disparate materialen tot nieuwe, onvoorspelbare legeringen doet samensmelten. Vuur van de anderen dat op ons overslaat; ons vuur dat op de anderen overslaat (dialogeren, inspireren). Vuur dat ook in goede banen geleid moet worden (reflecteren).

We openen 5 platformen:

1) ARENA: eerste conflictlabo, een tijdelijk onderzoeksplatform met 18 deelnemers uit 5 artistieke disciplines. In een estaffettenloop-achtige structuur re-enacten 6 opeenvolgende teams eenzelfde waar gebeurd basisconflict rond familie en bezit. Elk team bestaat uit artiesten behorende tot éénzelfde discipline, resp. theater, dans, performance en circus. Elk mini-labo werkt tien dagen en eindigt met een toonmoment en een publieksgesprek. Aan het einde van het eerste conflictlabo: gezamenlijke reflectie van alle deelnemers en onderzoekers en evaluatie van de onderzoeksresultaten.

2) ARENA: tweede conflictlabo. Gedurende een periode van 3 weken wordt hetzelfde waar gebeurde basisconflict opnieuw gere-enacted door een interdisciplinaire équipe van 5 artiesten. De interessantste resultaten van het eerste conflictlabo vormen de bouwstenen voor het tweede labo. Hoe een artistieke taal ontwikkelen die de ongezegde en ongedachte connotaties van het basisconflict optimaal zichtbaar maakt? Hoe kun je met dat doel de zeggingskracht van een medium versterken door het parallel naast andere media te gebruiken; door het ene met het andere medium te mixen; door het te zien doorheen de bril van een ander medium? Welke setting is het meest ideaal om het publiek daarbij intens te betrekken?

3) STUDIO AVONTUUR, een format waarin we onze reflectie in en over de kunsten openbaar  maken. Zo organiseren we een avond waarin een rechter of advocaat, een clown en psychotherapeut samen met de ploeg en een publiek discussiëren over het basisconflict.

4) PLATFORM + x.  “x”, is een samen te definiëren grootheid. “x” is het onbekende dat het geheel tot meer dan de som der delen maakt. In “+ x: ontmoetingen” brengt Ivo Kuyl in het kader van zijn onderzoek aan het RITCS kunstenaars, collectieven en instellingen rond de tafel rond een algemene behoefte: hoe artistiek onderzoek mogelijk maken dat verbindingen legt tussen theater, dans en circus? Samen met de andere partners bepalen de kunstenaars in onderling overleg hoe het platform er vormelijk en inhoudelijk zal uitzien. Aan het einde van elke week zou er een toonmoment kunnen zijn; aan het einde van het platform een festivalletje waarin een stand van zaken aan een breed publiek getoond wordt. LICHTERLOH wordt met ARENA: tweede conflictlabo uitgenodigd.

5) Ivo opent vanuit het RITCS PLATFORM+ x: onderwijs en onderzoek”, een bijzondere module voor de artistiek-pedagogische insteek van dit project.